“اهواز” از دید داستان روانه بازار شد

به گزارش پایگاه خبری “حاشیه کتاب” کتاب «اهواز؛ یک شهر، بیست و هفت داستان» متشکل از بیست‌وهفت داستان کوتاه از نویسندگان مختلف، با گردآوری و مقدمه غلامرضا رضایی، توسط نشر نیلوفر روانه بازار شد.

در این داستان‌ها شهر به‌ عنوان عنصر مکان نقشی تزئینی ندارد بلکه ابعاد و تشخیص بیشتری پیدا می‌کند تا در قامت شخصیت شهر خود را نشان دهد.

سابقه‌ این نوع نگاه و پرداختن به شهر در ادبیات کهنمان وجود نداشته ولی در موضوع شکل‌گیری و چگونگی پیدایش شهر دستمان خالی نیست و چند متن مانند تاریخ بیهقی، تاریخ نیشابور، تاریخ قومس یا تاریخ بخارا و… نوشته شده است که پیشینیه‌ شهر را از بدو تولد تا دوران بلوغ یا رونق آن توصیف می‌کند که در نوع خودش دستاوردی است.

در این کتاب محور داستان‌ها شهر اهواز است؛ مکان، صحنه، فضا، زمینه، پس‌زمینه و به‌طور کلی مجموعه‌ای از مظاهر و مناسبات شهر که به همین قصد در کنار هم قرار گرفته‌اند.

در انتخاب و گزینش داستان‌ها از پیشکسوتان داستان‌نویسی و نویسنده‌هایی که تجربیاتی دارند و آثاری خلق کرده‌اند، استفاده شده است. همچنین از جوان‌های مستعد ترجیحا اهوازی که اولین اثر چاپی‌شان است و چند نفری از نویسندگان غیراهوازی و صاحب‌نام که داستانشان در همین حال‌وهوا می‌گذرد، بهره برده شده است.
در کتاب “اهواز” آثاری از احمد محمود، نسیم خاکسار، اسماعیل فصیح، امیرحسین چهل‌تن، فرهاد کشوری، احمد بیگدلی، غلامرضا رضایی، کیهان خانجانی، آرش آذرپناه، حبیب پیریاری، مینا معینی، بهاره اله‌بخش، محمد حیاتی، مرجان ظریفی، زینب عصارزادگان، متانت محبی، احسان اسکندری، پیمان آغاجری، منا خان‌نژاد، مجتبی نریمان، مریم دهکردی، آزاده بهروز، آروین صادقی، سمیه عنافچه، پیام ثابت، خاطره اقبال و علی حیاتی منتشر شده است.

غلامرضا رضایی، مولف این کتاب، دارای فوق لیسانس زبان و ادبیات فارسی است و به مدت ۲۰ سال در دانشگاه‌های آزاد و علمی کاربردی اهواز تدریس می‌کند.

وی مدت شش سال ساکن اصفهان بود که در همان زمان ضمن ارتباط با احمد میرعلایی به هوشنگ گلشیری معرفی شد و خود را از شاگردان وی می‌داند.
وی ازسال ۱۳۶۷ به داستان‌نویسی روی آورد. مصاحبه‌ها، نقدها وداستان‌هایش در مجلات و روزنامه‌های معتبر، از جمله کارنامه، عصر پنجشنبه، کرگدن، زنده رود، همشهری داستان، کتاب هفته، بهین‌نامه، آرمان، شرق و اعتماد منتشر شده است.
در آثار رضایی آمیختگی عناصر رئال و سورئال به چشم می‌خورد. او به ادبیات روز داستانی جهان و ایران آشنایی دارد و با احاطه بر ادبیات کهن فارسی، دارای نثری سالم و پخته است.

از دیگر ویژگی‌های او توجه به زبان، فرم و شکست زمان می‌باشد. در نوشته‌هایش بینامتنیتی به آثار کهن، متون مقدس، اساطیر، بوم، فرهنگ فولکلور و عامه وجود دارد و نوشته‌هایش به‌شکلی مدرن ارائه گردیده است. درون مایه داستان‌هایش عشق، تنهایی، جنگ، مرگ و دغدغه‌های انسانی می‌باشند.