در هیاهوی شهر که زمان گویی با شتابی بیامان میگذرد، گوشهای دنج وجود دارد که عقربههای ساعت در آن با تأنی بیشتری حرکت میکنند. اینجا نه یک کافهی معمولی برای رفع عطش، که «کافه کتاب» است؛ فضایی که در آن بخار قهوه با بوی کاغذهای قدیمی و طنین ورق خوردن صفحات در هم میآمیزد.